Historie ONB

Dit jaar bestaat op ten noort blijdenstein architecten en adviseurs 100 jaar.

100 Jaar ontwerpen, onderzoeken, adviseren en uitvoeren. 10 Decennia werken in heel verschillende tijden. Elk decennium met een eigen verhaal. ONB zag kans om zich steeds opnieuw uit te vinden.  In 10 stappen van 10 jaren ziet dat er zo uit:

Jaren 10: Oprichting TABROS: architecten en ingenieurs werken samen.

In 1919 richt Jhr. Op ten Noort samen met architect Dirk Roosenburg en architect L.S.P Scheffer TABROS op. TABROS verwerft met haar eerste project al grote naamsbekendheid: de opdracht voor het ontwerpen van de tentoonstellingshallen en kiosken voor de legendarische Eerste Luchtvaart Tentoonstelling in Amsterdam (ELTA), gehouden aan de overzijde van het IJ. Niet lang daarna volgt de opdracht voor de bouw van de Philips Lichttoren in Eindhoven. Roosenburg ontwerpt in 1919 het KLM logo. Het bureau is gevestigd aan het Pieterskerkhof in Utrecht.

Jaren 20: Dirk Roosenburg verlaat TABROS: meer aandacht voor ingenieurswerk.

Op 1 september 1921 verlaat architect Roosenburg de maatschap en richt zijn eigen bureau op in Den Haag. De naam TABROS wordt dan gewijzigd in: Bureau jhr. A.H. Op ten Noort en ir. L.S.P. Scheffer -raadgevende ingenieurs en architecten.

In het buitenland worden in 1921 de rioolwaterzuiverings- installaties gebouwd voor Medan en Doesburg (toenmalig Nederlands-Indië).

Vanaf 1928 worden er veel bestemmingsplannen gemaakt, waarbij gedeeltelijk ook de uitvoering wordt gerealiseerd. Dit soort plannen zijn o.a. gemaakt voor: Oud-Zuilen, Oudenrijn, De Meern, IJsselstein, Ommen, Bunschoten-Spakenburg. In 1928 vertrekt Scheffer uit het bureau.

Jaren 30: Op ten Noort richt zich op onteigeningen.

Vanaf 1928 raakt Op ten Noort steeds meer bedreven op het gebied van onteigeningen: Wanneer de overheid een stuk grond wilde onteigenen, bepaalde hij als adviseur zo nauwkeurig mogelijk de waarde van de grond, zodat de rechter een schadevergoeding kon bepalen. Dit advieswerk is later door Op ten Noort jr. voortgezet en zeker tot aan de jaren zeventig een belangrijke bron van inkomsten geweest.

Jaren 40: Architect Blijdenstein treedt toe: opnieuw architect en ingenieurs samen.

Met de toetreding van architect JJ. Blijdenstein als lid van de maatschap, wordt de naam van het bureau in 1945 gewijzigd in: Bureau Jhr. A.H. op ten Noort en ir. J.J. Blijdenstein Raadgevende ingenieurs en architecten. Architect Blijdenstein is succesvol in het ontwerpen en realiseren van villa’s in de omgeving van Utrecht.

De opdracht voor de bouwdirectie van het Surinaamse waterleidingsysteem zorgt ervoor dat het bureau de oorlog doorstaat. Wanneer de SWM in 1949 wordt genationaliseerd, houden de werkzaamheden daar op. Daarnaast worden er tijdens de oorlog hoofdzakelijk taxaties gemaakt.

Jaren 50: Wederopbouw staat centraal.

Na de oorlog stromen grote opdrachten voor de utiliteitsbouw binnen. Uitbreidings- en nieuwbouwopdrachten voor fabrieks-en kantoorgebouwen gaan een steeds belangrijkere plaats innemen. Veel gemeenten waarvoor rioleringsplannen zijn opgesteld, laten vervolgens ook de rioolwaterzuiveringsinstallaties en bruggen ontwerpen door ONB. In 1952 wordt Jhr. A.H. Op ten Noort opgevolgd door zijn zoon Op ten Noort jr.

Jaren 60: Ontwikkeling tot breed werkend bureau.

In de jaren zestig krijgt het bureau een aantal grote industriële opdrachten, die veel werkgelegenheid creëren. In het begin van de jaren zestig werken ongeveer 20 mensen bij ONB, terwijl dit aantal in 1969 is toegenomen tot 120 mensen. Om zich beter op de markt te kunnen profileren, neemt ONB specialisten in verschillende disciplines in dienst. Onder andere op het gebied van schilderwerk, bestek en stalen ramen. Ook wordt in dat jaar een nevenvestiging van ONB opgericht in Vlissingen. Het bureau krijgt de naam: Associatie van Ingenieurs en Architekten Buro op ten Noort-Blijdenstein, gevestigd aan de Beneluxlaan 4 in Utrecht.

Jaren 70: Recessie en buitenlandse avonturen

De recessie in de bouw begin jaren zeventig zorgt er voor ONB krimpt van 120 naar 30 mensen. Dankzij o.a. de opdrachten voor fabrikant Beiersdorf in Almere en de toenemende werkzaamheden in de stadsvernieuwing, kunnen daarna weer extra mensen worden aangetrokken. In 1979 telt ONB ongeveer 65-70 medewerkers.

In 1975 wint het bureau een internationale prijsvraag, uitgeschreven door de Nationale Iranese Oliemaatschappij, met een uitbreidingsplan van 5000 woningen voor de nieuwe stad Baghlazar nabij Teheran. Door de machtswisseling heeft realisatie ervan nooit plaatsgevonden.

In 1978 worden de aandelen van het bedrijf ondergebracht in Stichting ONB.

Jaren 80: Stadsvernieuwing en beheer en onderhoud

Hoe belangrijk de rol van ONB is in de Utrechtse stadsvernieuwing, blijkt uit diverse publicaties in tijdschriften als Plan en Renovatie en Onderhoud, waarin vooral Pijzer van IJzeren, William Stijger en Evert van der Heiden de ontwikkelingen in de stadsvernieuwing beschrijven. Een aantal jaren lang vormt deze afdeling de spil waarop ONB draait. Het werk van ONB in de stadsvernieuwing gaat zich verder uitbreiden in de richting Den Haag en Amsterdam. Het bureau vestigt zich in 1990 aan de Lunettenbaan.

Jaren 90: Breed werkend architecten en ingenieursbureau

Naast verbreding van de werkgebieden streeft het bureau naar verdieping en verdere kwaliteitsverbetering. Zonder het typische ingenieurskarakter van ONB te verliezen, wordt steeds meer nadruk gelegd op de kwaliteit van de architectuur. Inmiddels is woningbouw een volwaardig segment geworden binnen ONB en het aantal relaties en opdrachten blijft groeien.

Utiliteitsbouw vormt ook nu weer een omvangrijk werkgebied. Opdrachten variëren van nieuwbouw- tot renovatieprojecten in kantoren, bedrijfsgebouwen, computercentra, scholen, ·winkelcentra en kinderdagverblijven. In deze jaren vormen Hans ter Beek, Theo van Wijk en later William Stijger de directie.

Jaren 2000: Focus op architectuur en interieur

Als spin off van het werk in de utiliteitsbouw richt Milee Herweijer een interieurafdeling op die zich ontwikkelt van ontwerpen  van balies tot deskundige op het gebied van zorginterieurs en ziekenhuizen. Het bureau heeft het echter moeilijk om de complete dienstverlening concurrerend te kunnen aanbieden. Als gevolg hiervan worden de ingenieurswerkzaamheden en ook de werkzaamheden aan beheer en onderhoud afgebouwd. Het bureau is succesvol in het revitaliseren van winkelcentra, het ontwerpen van interieurs voor het Nieuwe Werken en woningbouw. Senior architecten zoals Milee Herweijer, Jan-Willem van der Sman, Lars Zwart en Marco Romano bepalen daarin ieder zelf hun architectonische expressie. Fred Cederhout leidt het bureau door de crisis.

Jaren 10: architectuur staat centraal

Na de crisis is het bureau gekrompen tot ongeveer 20 medewerkers. Marco Romano treedt in 2015 toe tot de directie en legt de nadruk op de kwaliteit van de architectuur. Technisch vernuft en creativiteit staan daarbij centraal, wat mooi aansluit bij de traditie van architecten en ingenieurs binnen ONB. Het bureau werkt aan grote en kleinere woningbouwprojecten met een innovatief karakter, aan interieurs voor Universiteiten en keert weer terug in de wereld van de stadsvernieuwing: in samenwerking met de Utrechtse bedrijven VIOS-bouwgroep en Nieman Raadgevend ingenieurs worden de eerste Nul-Op-de-Meter renovaties van de Utrechtse Intervam flats gerealiseerd. In 2019 neemt Fred Cederhout afscheid van het bureau en nemen Jan Schinkel en Marco Romano de leiding van het bureau op zich.

In 2019 bestaat het bureau 100 jaar!